دیوانه خانه
میترسم از این همه نبودن میترسم.
اگر هیچ وقت بر نگرده؟ اگر هیچ وقت فراموشش نکنم؟ اگر زندگی همیشه همینطور بمونه؟
میترسم از این همه تنهایی و کش اومدن این حال بد ترس برم داشته دیگه کم کم حرفای خودمو باورم
نمیشه که تو آینه به خودم میگم "نترس درست میشه"
تو چشمام میبینم دیگه باور ندارم به این حرف خودم و از این بی باوری میترسم!
اگه همه چی همین جور سیاه سفید بمونه تا آخر چی؟
برچسب:
نویسنده: علی مرادی