دیدم که خنده هام الکی نیستن و دیگه ادا در نمیارم که خوبم بلکه واقعا خوبم! هزار بار خدا رو شکر کردم و فهمیدم
بدون اتفاق اعجاز انگیز هم میشه که خوب شد. توی این چهار ماه حداقل چهار سال بزرگ شدم. توی این چهار ماه
قد چهار سال درد کشیدم!
روزای سختی بود. انقدر سخت که میترسم بیرون اومدن ازش توهم باشه. یعنی یه جایی تهه قلبم میگه نکنه دوباره اونجوری شم؟
نکنه این حال خوب تموم شه؟
امیدوارم تموم نشه!
خدایا هزار بار ممنونم.
برچسب:
نویسنده: علی مرادی