دل کلافگی

به اجازه ی چه کسی می آیید و تمام لحظه های بی رنگ و بوی یک آدم را عطر آگین میکنید و بعد بی هیچ توضیحی یک روزِ ناتمام غیب میشوید؟

با این کار ها چه چیز را به کدام آدم ثابت میکنید؟

اصلا شما سوپر خفنِ دو عالم!خوش بحالتان!بیایید این مدال را بر گردنتان بی اندازم که بی اندازه خودخواه بودنتان را همگان بدانند

و بعد به شما نزدیک شوند.ترجیحا با احتیاط.

پروژه ی نا امید کردن من از خودتان به خوبی پیش میرود.شکر خدا نه چندان آرام که بخواهد تا پاییز کش بیاید.آفرین بر شما و خوب بودنتان

من را با سوپر خفنِ دو عالم چه کار؟

همان یک آدم معمولی پیدا شود عصر ها دلمان گرفت با هم چای و خنده بنوشیم و قدمی زیر و روی برگ ها بزنیم و از بی پولی

بدبختی خوشبختی جامعه حرف بزنیم کافیست.شاید عصر های روز های تعطیل برایش موزیک بفرستم با مضمونی خسته و پشت

وانتی گونه که بگوید حوصله ی کپک زده و دل تنگم احتیاجت دارد و بیاید و برویم و هرگز برنگردیم.

سخن کوتاه میکنم چرا که یک آدم سوپر خفن وقت چندان برای خواندن اراجیف یک آدم معمولی را ندارد...

تو به اندازه ی یک عنکبوت هم نمیتوانی تنهایی آدمی را پر کنی.

پایان