دیوانه خانه

اگر فرض رو بر این بذاریم که این اتفاق یکی از بازی های زندگی بود، من و هشتاد درصد دلم دچار سوختگی شدیم. ولی منصفانه نیست.که خدا اتفاقی من و تو رو سر راه هم بذاره من درد تو رو کمرنگ کنم و خودم دلمو جا بذارم و پوچ تر و بازنده تر برگردم سر خونه ی اول زندگیم. یعنی اتفاقی منو تو سر راه هم قرار گرفتیم که من غصه بخورم؟که من عاشق شم و درد بکشم؟این چیش منصفانست؟ عدالت اینه؟ این بود زندگی؟این بود قسمت؟قسمت من از این اتفاق جز درد چیه؟ حتی اشک هم ندارم.موقع خداحافظی خندیدم و با تمام وجود برات آرزوی خوشبختی و شادی کردم و دست تکون دادم. رومو برگردوندم و دو تا قطره اشک سمج...

ادامه مطلب